Kongres Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski

II Kongres Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski: Polska w Europie Środkowej

Second Congress for Foreign Scholars of Polish History: Poland in Central Europe.

 

W dniach 13 – 15 września 2012 r. Krakowski Oddział Polskiego Towarzystwa Historycznego organizuje w Krakowie II Kongres Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski. Tym razem przewodnim tematem jest: POLSKA W EUROPIE ŚRODKOWEJ.

 

Miło nam poinformować, że działa już strona internetowa II Kongresu Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski.

 Pod adresem www.secondcongress-krakow.pl znajduje się między innymi program Kongresu, informacje o nagrodach, organizatorach oraz partnerach całego przedsięwzięcia. Niebawem - za pośrednictwem strony - ruszy także rejestracja dla wszystkich uczestników Kongresu.


strona kongresu2.JPG

 

 

Szczegółowe informacje:

Biuro Organizacyjne Kongresu

e-mail: drugi.kongres@uj.edu.pl

 

Podstawowym celem kongresu jest przeprowadzenie debat i dyskusji na ten temat. W równym stopniu podkreślić chcemy to, co stanowiło wartość pierwszego kongresu z roku 2007, a mianowicie stworzenie, forum wymiany doświadczeń badaczy z różnych krajów świata, zaangażowanych w studia nad dziejami Polski. II Kongres stanowi więc również okazję do omówienia zarówno perspektyw jak i bieżących problemów badawczych, nauczania i popularyzacji historii Polski. Sprzyjał będzie integracji badaczy i instytucji zaangażowanych w poznanie przeszłości Polski w jej historycznych związkach z dzisiejszymi sąsiadami. 

 

Miejscem naszych obrad po raz drugi będzie królewskie miasto Kraków. Zaangażowanie w organizację Kongresu szeregu krakowskich instytucji odpowiedzialnych za przekazywanie historii da okazję do zwiedzania krakowskich zabytków kultury polskiej – również tych trudno dostępnych dla przeciętnego turysty.

Do udziału w Kongresie zapraszamy badaczy działających poza granicami Polski – w Europie i na świecie – oraz badaczy polskich. Osoby prowadzące studia naukowe z określonego obszaru tematycznego, jak i zajmujące się przekazywaniem wiedzy o dziejach Polski i regionu, nauczycieli i miłośników historii. Nasze zaproszenie dotyczy nie tylko historyków, zależy nam na uczestnictwie przedstawicieli innych nauk humanistycznych i społecznych. Zapraszamy też przedstawicieli placówek naukowych i instytucji wspierających badania, przyznających granty i stypendia naukowe. Bardzo cieszyć nas będzie udział dziennikarzy, studentów, doktorantów, pracowników muzeów, słowem wszystkich, dla których badanie i przedstawianie dziejów Polski w Europie Środkowej jest ważne.

 

Serdecznie zapraszamy! 

 

 

Zarys programu

II Kongres Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski: Polska w Europie Środkowej.
Second Congress for Foreign Scholars of Polish History: Poland in Central Europe. 
Zarys programu
Program II Kongresu Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski to 38 sesji, w których przez trzy dni (13 – 15 września 2012 roku) weźmie udział około trzystu referentów i panelistów z całego świata, zajmujących się dziejami Polski i Europy Środkowej z całego świata. Cele i idee kongresu zostały przedstawione w Odezwie Programowej, tu pragniemy opisać krótko sposób ich realizacji – zarys programu.
Program II Kongresu bierze swój początek w studium samego pojęcia „Europy Środkowej” w jego historycznie zmiennych granicach i konceptualizacjach. Zakreślone w ten sposób ramy pojęciowe stanowią punkt odniesienia dla kilku sesji głównych, ukazujących „historie paralelne”, tj. takie, które ukazują równolegle najważniejsze sfery życia politycznego, społecznego i kulturowego tej części Europy na przestrzeni wieków. Organizatorzy celowo zrezygnowali tu ze sztywnego porządku chronologicznego czy geograficznego, chcąc pokazać drogi, którymi szła Polska i jej sąsiedzi w długiej perspektywie. Przedmiotem analizy będą więc środkowoeuropejskie związki polityczne i ich miejsce w narodowych historiografiach, rola mocarstw i instrumenty ich ekspansji na tym obszarze, propaganda władzy i jej reprezentacje, doświadczenia migracyjne Polaków w perspektywie porównawczej czy też historia religijna. Perspektywę historii paralelnych przyjmują też sesje poruszające nowatorską na naszym gruncie tematykę małych miast i codzienności oraz kultury kulinarnej. 
Historie paralelne uzupełnione są także o dyskusję wokół dwóch perspektyw artystycznej tożsamości naszego regionu: muzykę i sztukę. Ta pierwsza pokazywać ma muzyczne związki środkowoeuropejskich miast u początku minionego wieku, druga zaś skupia się na roli i znaczeniu polskiej awangardy w sztuce Europy Środkowej. 
Perspektywa historii paralelnych jest perspektywą długiego trwania. Musi być matem uzupełniona o spojrzenie na najnowsze dzieje. Dlatego też kolejną – wyodrębnioną merytorycznie – część programu stanowić mają te panele, dotyczące współczesnych trendów i zdarzeń. Składają się na nią między innymi debaty o miejscu krajów Europy Środkowej na arenie międzynarodowej po 1989 roku oraz przemianach, jakie przeszedł ten region wraz z upadkiem systemu komunistycznego. Podobną rolę pełnić ma dyskusja o historii Polski ukazanej w podręcznikach szkolnych jej sąsiadów oraz zwrócenie uwagi na nowe formy obecności historii w filmie, telewizji oraz Internecie. Rozważaniom nad miejscem przeszłości we współczesności służyć ma także panel „dziedzictwo i pamięć”, którego moderatorem jest Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie, a także debata o roli historyka w życiu publicznym (inaugurująca Kongres), spojrzenie na Europę Środkową z dziennikarskiej perspektywy oraz dyskusja nad jej historiograficznymi wizerunkami w XX w. 
Organizatorzy po raz pierwszy zdecydowali się poświęcić odrębną sesję współczesnej narracji historycznej prowadzonej przez muzea miejskie, coraz bardziej aktywne w budowaniu społeczności globalnej i wspólnot lokalnych. Jej moderatorem będzie Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, a uczestnikami przedstawiciele muzeów środkowoeuropejskich. Skonfrontują się oni z mitem i modelem miasta środkowoeuropejskiego z pozycji miast i muzeów, które reprezentują. Inna sesja podejmuje też refleksję nad krakowskim krajobrazem kulturowym XX stulecia.
Nierozerwalną część dziedzictwa Europy Środkowej stanowi także historia i kultura żydowska, której w sposób szczególny poświęcone są dwie sesje o losach tutejszej społeczności żydowskiej po Holokauście oraz o współczesnych relacjach polsko-żydowskich. 
Naszą intencją jest, aby debaty II Kongresu miały swoje konkretne przełożenie na rzeczywistość i perspektywy badań środkowej Europy. Temu służą spotkania dotyczące edycji źródeł do dziejów tego obszaru, grantów badawczych oraz programów stypendialnych dla środkowoeuropejskich naukowców, poloników w archiwach Europy, roli internetowych portali historycznych oraz wymiana doświadczeń i dobrych praktyk między dyrektorami środkowoeuropejskich uniwersyteckich instytutów historycznych. Wszystkie one znajdą podbudowę w sesji poświęconej refleksji metodologicznej na temat przeszłości we współczesnej humanistyce. 
Innowacyjną perspektywę przyjmuje też cykl spotkań „Mikrohistoria – gender – historia mówiona”, który podejmuje te obszary badań historycznych, które w Europie Środkowej znajdują się wciąż na peryferiach zainteresowania historyków.
Domknięciem całego programu będą spotkania badaczy zajmujących się poszczególnymi epokami historycznymi, przyjmujące jednak formułę klubową: wymiany doświadczeń i opinii. W trakcie Kongresu wręczone zostaną dwie nagrody za najlepsze książki historyczne: Pro Historia Polonorum oraz Nagroda im. Wacława Felczaka i Henryka Wereszyckiego. Częścią programu kongresu są także Targi Książki Historycznej, organizowane przez Targi w Krakowie, sejmik studencki oraz liczne imprezy towarzyszące. 

Tak zakrojony program stanowi całościowe ujęcie obszaru wyzwań, jakie podjął II Kongres: zrozumieć przeszłość Europy Środkowej w jej całej złożoności, a dzięki temu wyznaczyć perspektywy rozwoju tego regionu, przemian jego tożsamości oraz znaczenia polskiego głosu we współczesnej Europie

Zarys programu

Program II Kongresu Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski to 38 sesji, w których przez trzy dni (13 – 15 września 2012 roku) weźmie udział około trzystu referentów i panelistów z całego świata, zajmujących się dziejami Polski i Europy Środkowej z całego świata. Cele i idee kongresu zostały przedstawione w Odezwie Programowej, tu pragniemy opisać krótko sposób ich realizacji – zarys programu.
Program II Kongresu bierze swój początek w studium samego pojęcia „Europy Środkowej” w jego historycznie zmiennych granicach i konceptualizacjach. Zakreślone w ten sposób ramy pojęciowe stanowią punkt odniesienia dla kilku sesji głównych, ukazujących „historie paralelne”, tj. takie, które ukazują równolegle najważniejsze sfery życia politycznego, społecznego i kulturowego tej części Europy na przestrzeni wieków. Organizatorzy celowo zrezygnowali tu ze sztywnego porządku chronologicznego czy geograficznego, chcąc pokazać drogi, którymi szła Polska i jej sąsiedzi w długiej perspektywie. Przedmiotem analizy będą więc środkowoeuropejskie związki polityczne i ich miejsce w narodowych historiografiach, rola mocarstw i instrumenty ich ekspansji na tym obszarze, propaganda władzy i jej reprezentacje, doświadczenia migracyjne Polaków w perspektywie porównawczej czy też historia religijna. Perspektywę historii paralelnych przyjmują też sesje poruszające nowatorską na naszym gruncie tematykę małych miast i codzienności oraz kultury kulinarnej. 
Historie paralelne uzupełnione są także o dyskusję wokół dwóch perspektyw artystycznej tożsamości naszego regionu: muzykę i sztukę. Ta pierwsza pokazywać ma muzyczne związki środkowoeuropejskich miast u początku minionego wieku, druga zaś skupia się na roli i znaczeniu polskiej awangardy w sztuce Europy Środkowej. 
Perspektywa historii paralelnych jest perspektywą długiego trwania. Musi być matem uzupełniona o spojrzenie na najnowsze dzieje. Dlatego też kolejną – wyodrębnioną merytorycznie – część programu stanowić mają te panele, dotyczące współczesnych trendów i zdarzeń. Składają się na nią między innymi debaty o miejscu krajów Europy Środkowej na arenie międzynarodowej po 1989 roku oraz przemianach, jakie przeszedł ten region wraz z upadkiem systemu komunistycznego. Podobną rolę pełnić ma dyskusja o historii Polski ukazanej w podręcznikach szkolnych jej sąsiadów oraz zwrócenie uwagi na nowe formy obecności historii w filmie, telewizji oraz Internecie. Rozważaniom nad miejscem przeszłości we współczesności służyć ma także panel „dziedzictwo i pamięć”, którego moderatorem jest Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie, a także debata o roli historyka w życiu publicznym (inaugurująca Kongres), spojrzenie na Europę Środkową z dziennikarskiej perspektywy oraz dyskusja nad jej historiograficznymi wizerunkami w XX w. 
Organizatorzy po raz pierwszy zdecydowali się poświęcić odrębną sesję współczesnej narracji historycznej prowadzonej przez muzea miejskie, coraz bardziej aktywne w budowaniu społeczności globalnej i wspólnot lokalnych. Jej moderatorem będzie Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, a uczestnikami przedstawiciele muzeów środkowoeuropejskich. Skonfrontują się oni z mitem i modelem miasta środkowoeuropejskiego z pozycji miast i muzeów, które reprezentują. Inna sesja podejmuje też refleksję nad krakowskim krajobrazem kulturowym XX stulecia.
Nierozerwalną część dziedzictwa Europy Środkowej stanowi także historia i kultura żydowska, której w sposób szczególny poświęcone są dwie sesje o losach tutejszej społeczności żydowskiej po Holokauście oraz o współczesnych relacjach polsko-żydowskich. 
Naszą intencją jest, aby debaty II Kongresu miały swoje konkretne przełożenie na rzeczywistość i perspektywy badań środkowej Europy. Temu służą spotkania dotyczące edycji źródeł do dziejów tego obszaru, grantów badawczych oraz programów stypendialnych dla środkowoeuropejskich naukowców, poloników w archiwach Europy, roli internetowych portali historycznych oraz wymiana doświadczeń i dobrych praktyk między dyrektorami środkowoeuropejskich uniwersyteckich instytutów historycznych. Wszystkie one znajdą podbudowę w sesji poświęconej refleksji metodologicznej na temat przeszłości we współczesnej humanistyce. 
Innowacyjną perspektywę przyjmuje też cykl spotkań „Mikrohistoria – gender – historia mówiona”, który podejmuje te obszary badań historycznych, które w Europie Środkowej znajdują się wciąż na peryferiach zainteresowania historyków.
Domknięciem całego programu będą spotkania badaczy zajmujących się poszczególnymi epokami historycznymi, przyjmujące jednak formułę klubową: wymiany doświadczeń i opinii. W trakcie Kongresu wręczone zostaną dwie nagrody za najlepsze książki historyczne: Pro Historia Polonorum oraz Nagroda im. Wacława Felczaka i Henryka Wereszyckiego. Częścią programu kongresu są także Targi Książki Historycznej, organizowane przez Targi w Krakowie, sejmik studencki oraz liczne imprezy towarzyszące. 
Tak zakrojony program stanowi całościowe ujęcie obszaru wyzwań, jakie podjął II Kongres: zrozumieć przeszłość Europy Środkowej w jej całej złożoności, a dzięki temu wyznaczyć perspektywy rozwoju tego regionu, przemian jego tożsamości oraz znaczenia polskiego głosu we współczesnej Europie.
Galeria